Carpe Diem

Bajkowe Taxco

Powinnismy tam zostac noc lub dwie, ale moglismy sobie pozwolic jedynie na dzienny wypad do pieknego Taxco. Miasto polozone jest na wzgorzu. Wsrod mrowia bialych domkow z czerwonymi dachami ciagna sie bardzo waskie i strome uliczki. Sa tak strome, ze ciezko sie podchodzi i uwazalismy, by przypadkiem nie zejsc za nisko, by potem nie podchodzic za duzo. Uliczki sa tak waskie, ze nie zmieszcza sie 2 samochody. (A jezdza tu jedynie biale volkswageny garbusy). Ba! trzeba bylo uwazac by jeden samochod nas nie potracil. Po prostu sie zagubilismy w labiryncie tych uliczek. Wypilismy swiezutkie soki owocowe u starszych panow. Pycha!
Taxco to mekka wyrobow ze srebra. Paru hiszpanskich kolonizatorow dorobilo sie tu fortuny na srebrze.
Dzis ostatni dzien w Meksyku. Ogladamy samo miasto Meksyk. Bylismy w palacu prezydenckim. Ale tak jak kazde duze miasto ma duzo ruchu ulicznego, duze sklepy, itd. Nie specjalnie lubie duze miasta, ale to bylo w miare znosne.

A po co byl nam ten Meksyk? Dla niewtajemniczonych bylo nasze podziekowanie dla rodzicow chrzestnych za przyjazd na chrzciny naszego Wiktorka.

No to do nastepnej wyprawy - Krzysiek

Teotihuacan

Teotihuacan Do miasta Meksyk zajezdzamy po 6 godzinach drogi z Oaxaca. Po drodze zaliczylismy kontrole narkotykowa i piekne widoki z kaktusami i wulkanami. Licencjonowana taksowka przejezdzamy do centrum i znajdujemy dosc tani hotelik. W pierwszy wieczor zaliczmy wszystkie waskie uliczki wokol hotelu. Na drugi dzien rankiem wyruszamy do metra i jedziemy na dworzec autobusowy, skad przedostajemy sie do najwiekszych ruin w Meksyku - Teotihuacan. Chodzilismy po nich w sumie 6 godzin i mysle, ze zrobilismy okolo 7 km. Oczywiscie najwieksze wrazenie robia dwie piramidy: slonca i ksiezyca. Mozna na obie wchodzic, wiec obok poruszania sie w poziomie zrobilismy wycieczki w gore i dol. Obok tych dwoch kolosow znajduje sie dziesiatki innych platform, schodow, mniejszych piramid itd. Przez calosc ciagnie sie Aleja Umarlych. Dzisiaj wszystko ma kamienny odcien, ale kiedys bylo kolorowe - dominowal czerwony. W paru miejscach zachowaly sie freski. Jutro jedziemy do pieknej miejscowosci Taxco i potem ostatni dzien w Meksyku.

K.

Smazone koniki polne.

Ze smutkiem opuszczalismy San Cristobal de Las Casas. Pieknie miasteczko polozone wsrod gor. Do Oaxaca dostalismy sie nocmym autobusem - 14 godzin. Po drodze zatrzymywaly nas kontrole wojskowe i policyjne. Kiedy docieramy do Oaxaca mocno pada. Oaxaca to stolica kulturalna Meksyku. Tu ponoc najbardziej lubia mieszkac artysci. Jest mnostwo galerii i muzeow. Na glownym placu czesto sa koncerty muzyki powaznej. Z Oaxaca robimy male wycieczki - do Tule, gdzie rosnie stare (2-3 tysiace lat)ogromne drzewo o srednicy 15 metrow. Na drugi dzien jedziemy do Monte Alban, pieknych ruin polozonych na wzgorzu nad Oaxaca, ktorych poczatki datuja sie na 200 lat przed Chrystusem. Reszte czasu spedzamy walesajac sie malymi uliczkami. Dzis wyprobowalismy dwa przysmaki z ktorych slynie Oaxaca - napoj czekoladowy, ktory mozna zamowic na dziesiatki sposobow (nawet z Chili). My wybralismy na zimno i bez egzotycznych przysmakow. Potem na straganie zauwazylismy stosy smazonych konikow polnych. Nie kupowalismy, ale sprzedawca rozbawiony naszym zdziwieniem dal nam posmakowac po koniku :-((
Oaxaca ma klimat. Niewiele ludzi, spokojna atmosfera, waskie uliczki, kolorowe domy. Na pewno zapamietamy na dlugo. Jutro do celu naszej podrozy - Mexico City.

K.

Skrecanie kurzego karku w kosciele...

Rano wskoczylismy do autobusiku i pojechalismy do wioski San Juan Chamula. Na srodku stoi piekny kosciol. Gdy wchodzimy slyszymy ostrzezenia, ze nie wolno robic zdjec. Wnetrze nas zaskakuje. Zadnej lawki. Na podlodze jakies igliwie. I tysiace, tysiace swiec. Wokol scian wizerunki znanych nam swietych, ale przychodzacy tu ludzie modla sie na swoj sposob. Wczoraj odwiedzilismy muzeum tradycyjnej medycyny Majow i dzis wiele rzeczy zobaczylismy na wlasne oczy. W zaleznosci od choroby, zmartwienia czy prosby przynosi sie do kosciola inny zestaw swiec. Moze to byc do 30-40 swiec. Jak choroba dotyczy duszy to przynosi sie tez kure. Kura jest poswiecona przez skrecenie karku. Ludzie klecza i modla sie we wlasnym jezyku na podlodze wokol tego igliwia. Mszy w naszym znaczeniu nie ma.

Jutro jedziemy do innej wioski i wieczorem opuszczamy gory Chiapas i jedziemy do stolicy kulturalnej Meksyku - Oaxaca.

K.

W krainie Sw. Krzysztofa

Przejazd z Palenque do San Cristobal de Las Casas obfitowal w zakrety. Musielismy pokonac ponad 1500 metrow wysokosci. Autobus jechal dosc szybko i przechylalismy sie przy kazdym zakrecie. Przewodnik pisze, ze sporadycznie zdazaly sie tu napady na autobusy. Ponoc ciagle jest tu aktywna rebelia Zapatystow.

San Cristobal to zupelnie inny swiat. Polozone jest w dolinie otoczonej gorami czesto pochowanymi w chmurach. Po paru minutach od wyjscia z autobusu juz padalo. Uliczki jak zwykle jednokierunkowe i waskie. Nie mozna tu wogole budowac budynkow o nowoczesnej architekturze. Centrum miasta to klasyka. Glowny plac z katedra. Ponoc miasto jest otoczone slumsami w ktorych mieszkaja indianie wypedzeni z wlasnej ziemi. Mozna ich zauwazyc jak przemierzaja centrum, czesto na boso, sprzedajac kolorowe szaliki, wisiorki, itd. Odwiedzilismy muzeum tradycyjnej medycyny majow. Dosc pouczajace z malym ogrodem gdzie rosna uzywane rosliny. San Cristobal rozni sie jeszcze jedna rzecza od wszystkich innych miasteczek. Jest mnostwo straganow z rambutanami!!!

Jutro pojedziemy do pobliskiej wioski, gdzie mieszkaja indianie. Ponoc bardzo stronia od aparatow fotograficznych.

K.

Indiana Jones w Palenque

Niedzielny wieczor w Campeche spedzilismy na glownym placu sluchajac koncertu lokalnych muzykow. Ludzie potrafia sie tu cieszyc zyciem. Starsze parki tanczyly. Jakies 2 tygodnie przed wyjazdem widzialem liste panstw ktorych obywatele czuja sie szczesliwi. Pamietam, ze zdziwil mnie Meksyk na 5-tym miejscu. Jakos zawsze wydawalo mi sie, ze to kupa ludzi, ktora o niczym innym nie marzy niz o tym by uciec do Stanow i tam za grosze pracowac. Nic podobnego. Jakos patrzac po twarzach nie znalazlem nikogo takiego. Campeche opuscilismy w nocy.

Rano przybylismy do Palenque. Sa tu fantastyczne ruiny Majow polozone na granicy dzungli. Wiekszosc piramid doslownie wystaje z dzungli. Obok wije sie mala rzeczka, ktora jak wyglada jaj zywcem wzieta z Indiana Jonesa. W dzungli bylo straszliwie wilgotno. Czulismy jak pot leje sie po nas strugami. Niemniej Palenque to niezapomniany widok. Ogromny kontrast do polozonego na rowninach Chichen Itza. Majowie musieli kiedys miec niesamowite imperium. Mam nadzieje, ze to ostatnie dni w wilgotnym klimacie bo nastepne dni spedzimy w miejscu polozonym znacznie wyzej.

K.

Merida wogole nas nie zachwycila... wiec pojechalismy do Campeche

Czekam juz z utesknieniem az wyjedziemy do miasta polozonego troche wyzej, gdzie bedzie zimniej. Praktycznie codziennie mamy to co w domu przez tych pare najgorszych dni w roku. Nie jest tak tragicznie jak w Jemenie (nie, nie.. nie moze byc jeszcze gorzej niz w Jemenie! - J.), ale troche daje popalic. Robimy sobie sjesty w ciagu dnia. Meksyk jest prosty. Polaczenia autobusowe super, ale dosc drogie. Np. za przejazd do nastepnego miejsca (5 godzin jazdy) zaplacilem po 24 dolary. Razy trzy i setki dolarow znikaja bardzo szybko. Hotele sa w miare niedrogie. Placimy po 30-35 za noc. To sa te budget, ale sa wyjatkowo dobre. Bez klimy. Jedzenie jemy w lokalnych knajpach. Za lepsze zarcie placimy 25-30 dolarow za trzy osoby. Za troche gorsze 15-20 na trojke.

Merida wogole nas nie zachwycila. Mielismy byc 2 dni, ale po paru godzinach wiedzielismy, ze wyjezdzamy jutro. Plac w centrum miasta jest piekny. Katedra w typowym hiszpanskim stylu. Wszedzie palmy, lawki, pieknie odrestaurowane kamienice. Ale wystarczy sie ruszyc na bok i zaczyna sie pustka. Opustoszale i wyblakle ulice. Co nas najbardziej przygielo to halas. Nigdy nie ustajacy halas. Przez caly dzien i noc. Samochody za samochodami. Rafal kupil sombrero, ale zaraz przyuwazyl go Meksykanim i poinstruowal, ze takie sombrero przyjezdzaja do Meksyku na statku z Chin. Poszlismy sobie kupic hamaki z ktorych Merida slynie. Przechodzilismy przez podejrzane ulice, gdzie na chodnikach wystawaly panie pracujace. Hamaki sa a my z Meridy wyjechalismy na drugi dzien. Pojechalismy do Campeche. Piekne miasto z niesamowita czescia historyczna. Niedawno zostalo wpisane na liste Unesco i wszystko jest pieknie odrestaurowane. Kiedys Campeche bylo glownym portem w tej czesci Meksyku i bylo czesto grabione przez okolicznych piratow. Ataki byly tak czeste, ze w koncu cale miasto otoczono murem obronnym. Czesc murow i cytadel sie zachowala. Sa tez armaty uzywane do odpierania atakow. Ale najprzyjemniejsza jest cala siec waskich uliczek wzdluz ktorych ciagna sie niskie domki pomalowane w pastelowe kolory.  Campeche lezy nad morzem, gdzie kilometrami ciagnie sie deptak. Wieczorem sadziadaja tak parki, rodziny, grupki kolesiow, itd. Meksykanie umieja spedzac czas. W ciagu dnia jest goraco. Robimy sobie sjesty, ale niewiele to pomaga, bo wszyscy czuja jak leje sie pot. Wieczorem obowiazkowy prysznic ochladzajacy, ale po praru minutach goraco przenika cialo z powrotem. Zegnamy sie z Campeche i ruszamy do klejnych ruin Majow - Palenque. Nie zalapalismy sie na autobus dzienny i bedziemy jechac w nocy.

K.

Dzisiaj dotarlismy do Meridy

Wczoraj wieczorem poszlismy jeszcze raz do ruin Chichen Itza. Po zapadnieciu zmroku jest pokaz z uzyciem dzwieku i swiatel. Glowne obiekty podswielane sa kolorowymi swiatlami. Z glosnikow rozbrzmiewa muzyka. Wokol panowala ciemnosc. Jestesmy dosc blisko rownika i dzien jest dosc krotki. Piekne przedstawienie. Co ciekawe wiekszosc ludzi na widowisku to byli Meksykanie. Podoba mi sie, ze chca znac i cenic swoja kulture.

Dzis dotarlismy do Meridy. Wleklismy sie autobusem 2-giej klasy. Dzieki temu przejezdzalismy przez wszystkie mozliwe wioski. Jest strasznie goraco. Slonce pada praktycznie pod katem prostym. Cien jest minimalny. Nic sie nie chce robic. Spedzilismy troche czasu szukajac cienia. Po miescie rozejrzymy sie wieczorem. Wilgotnosc powierza ogromna. Na wiadomosc, ze jestesmy Polakami kazdy wskazuje glowna katedre i mowi o wizycie Papieza.

K.

Chichen-Itza

Raniutko wstajemy obudzeni jakimis halasami na zewnatrz. To jakies ptaki. Obok pelno palm z dojrzalymi kokosami. Jemy sniadanie w pobliskim barze dla lokalnych. Fakt, ze lokalni tam siedza jest pokrzepiajacy, bo gwarantuje swiezutkie jedzenie. Cudowne male tortille z fasolowa mazia. Pycha! Zaraz potem udajemy sie na nogach do Chichen-Itzy. Bylismy tak wczesnie rano, ze wszystko bylo puste. Trzaskalismy zdjec ile wlezie. Niektore spontaniczne, inne na Japonczyka. Najwieksze wrazenie robi centralna piramida Kukulcan. Teraz nie mozna na nia wchodzic, bo ktos spadl i sie zabil. Ogladamy wiec z poziomu ziemi. Robi wrazenie. Jedna czesc jest w doskonalym stanie, inne w troche gorszym. To chyba bo byly nastawione na wiatr i deszcz. Jest tez ogromne boisko uzywane kiedys do gry w pilko-podobna gre. Ponoc druzyna, ktore przegrywala szla na stracenie. Musiala byc zatem zacieta gra. Wiele budowli jest tak ulozonych, ze dzwiek odbija sie doskonale i echo wedruje
wielokrotnie miedzy scianami. Glowna piramida szymbolizuje kalendarz i ma dokladnie 36 stopni.
Jest tez wiele pomniejszych swiatyn, gdzie odbywaly sie ofiarowania. Czesto w postaci ludzi. Swiatynia czaszek, swiatynia orla, swiatynia jaguara. Mozna by wyliczac i wyliczac.
Od razu wypatrzylem fajna babuszke w tradycyjnym stroju. Na szczescie sprzedawala male chusteczki. Po zakupie paru chusteczek moglismy cykac zdjecia do woli. Cale szczescie, ze uczylem sie hiszpanskiego!

Po 6 godzinach chodzenia i przesiadywania w cieniu nasycylismy sie widokami Chichen-Itzy i w parnym powietrzu wrocilismy do hotelu. Odpoczywamy przed ponowna wyprawa wieczorem, gdzie jest przedstawienie z dzwiekiem i swiatlem.

Teraz idziemy splukac sie zimna woda i troche dac cialu odpoczac

K.

Ladujemy w Meksyku!

A wiec po dwoch lotach dotarlismy do Cancun. Od razu cialo poczulo wilgotnosc powietrza. Dzieki tym kilku slowom co znam po hiszpansku udalo nam sie opuscic absurdalne ceny taksowek i wzielismu autobus do Cancun. Cancun to kicz. Mnostwo sklepow znanych sklepow amerykanskich i same hotele. Byl nawet Wal-mart. Szybko udajemy sie na przystan prowow i po 15 minutach szybkiego plyniecia przybijamy do Isla Mujeres. Zaczynamy na nogach chodzic malymi uliczkami szukajac hotelu. Znalezlismy taka dziure z mnostwem kolesiow z dredami. Weszlismy do dormu a tam taka duchota, ze nas odrzucilo. Oddalem klucz i babka byla nieco zdziwiona. Za rogiem znalezlismy cos spokojniejszego. Wieczorem pierwsze meksykanskie zarcie. Zaczelismy spokojnie od jednej porcji, ale szybko zamowilismy druga. Potem do hotelu spac. Padalismy z nog. Goraco, goraco.

Rano szybkie sniadanko i na nozkach po wyspie. Trafilismy na piekna plaze. Co jest dobre w meksyku to to ,ze plaze sa publiczne. Hotele moga obok byc, ale dostep do plazy musi byc dla wszystkich. Piekna karaibska plaza. Bialy piasek. Troche nas przypalilo, mimo tego, ze uwazalismy.
Isla mujeres to dobry odpoczynek, ale malo tu jeszcze oryginalnego meksyku.

Opuszczamy ta wyspe w poludnie i kupujemy bilety na autobus do Chichen Itza. Jedziemy 2-ga klasa przez mnostwo malych wiosek. jest ciekawie. wokol same zielen. troche dzunglowato. Droga prosta jak drut jak okiem siegnac nie ma zadnego zakretu. od czasu do czasu mijamy wioski z malutkimi domkami. zauwazylem bardzo drobne kobiety w bialych haftowanych sukienkach. To tradycyjny stroj potomkow Majow. Jedynie starsze kobiety to nosza.

kolacja w meksykanskim barze. Chilladas z serem i kurczakiem. Szykujemy sie na jutrzejsze ogladanie 7-mego cudu swiata Chichen Itza.

K.